زنگ

صدای زبر زنگ تلفن که آمد
در آرامشم نشست و با خود ضربانم را برد
سلام داداشی...!
وای سلام خواهر جونم!!!
چقدر خوب است طنین صدایت از این همه دوری
و این پلپ پلپ قلبم است که آهسته می آید
آهسته آهسته دور می شود
دور تر
دور تر
ولی خیالم راحت است از این دوری
قلبم به تو باز می گردد
می دانم که مراقبش خواهی بود
و من ...

تقدیر

فقط صدای دست هایی را می شنوم
که پس از هر اسم به وجد می آیند و هم را در آغوش می گیرند
چه قدر مهر آمیز!
شاید در میان آنها گاهی تمسخر به چشم آید
اما همان هم برای من شیری رنگ است
نه آبی است
نه نمی دانم چه رنگی است 
هر چه هست شیری رنگ هم هست یعنی شیری رنگ شیرینی است
ولی آبی هم هست
از رنگ دست های هم آغوش که بگذریم
صدای شادی قلب ها شیرین است
قلب دوستانم را که در دست می گیرم
هر چند سردی تمسخر را حس می کنم
اما رنگ شیری و آبی اش را دوست می دارم
پس در آغوش می گیرم
رنگ هایی را که در اوج صدای دست ها به پرواز می رسند.
هه!
تقدیر؟
همان تحقیر شما نیز برایم خوشایند است
فقط بر من سرد نیایید
گرمایی زهر خندتان را بیش می خواهم از این سرد تقدیرتان
بر من سرد نیایید.

زمــــــــــــــــــــــــــــان

امروز شعرم نمیاد!

یعنی شعرم میاد اما می ترسم شعر بشه کاست شعر

حالا اونم بشه خوبه آخه یه وقتایی می شه کرسی شعر

اونو دیگه نمی شه جمش کرد

ونگ ونگ می زنی و بعد دنگ دنگ!

اِ چی بود؟

آها ناراحت نشین این ساعت منه که شعر می گه!

البته شعر که چه عرض کنم کرسی شعرم به صورت عامیانه می گه

من برم درد دل این بد بخت بشنوم دیگه الان کسی نی به دنگ دنگ اینا گوش بده جز ما بی کارا!

غم

اه

چه قدر غم دارد آسِمانه ی من

در نگاه بلورین مردگی

کاش باز هم خیلی زود دیر ها می رسید

خوش آمد گویی مدیر وبگاه

به ایستگاه پیمایش رویا و خاطره خوش آمدید



اینجا حتی میشه خرس و از مو کند خیالتون هم راحت باشه چون ته دیگِ ما هیچ وقت به کفِ گیر نمی خوره

کلمه

آ


ب

آب

بابا

بابا با آب

بابا آب .ا.

حرف حرف حرف

اَه!

کاش سکوت میان صدای سرد و مضحک برف غرق نمی شد!